Claus of Clarke

Hugo Claus Arthur C. Clarke

Woensdagmorgen hoorde ik het droevige nieuws dat Arthur C. Clarke, schrijver van het meesterwerk 2001, a space odyssey, overleden is. Normaal gezien is het heengaan van zo’n beroemd schrijver een goede aanleiding voor kranten om over de man een uitgebreid overzicht van leven en werk te brengen. Jammer genoeg heeft net diezelfde dag Hugo Claus besloten om een punt achter zijn bestaan te zetten. Dan moeten de Vlaamse kranten jammer genoeg heel wat ruimte maken om over Claus te vertellen en veel reacties van bv’s en literaire mensen mee te geven. Gelukkig is er nog de Wetenschappelijke bijlage van De Standaard, daarin geeft Steven Stroeykens in een leuk overzicht van de voorspellingen van Arthur C. Clarke een mooi eerbetoon aan de man.

Van Claus heb ik nooit wat gelezen. Van de mensen die ik ken en dat wel probeerden (of moesten), heb ik nog geen positieve ervaringen gehoord. Ik heb nooit een hoge dunk gehad van onze Vlaamse schrijvers. Vraag me niet waarom. Ik heb altijd liever Engelstalige boeken gelezen. Misschien omdat die taal rijker is? Of is het omdat het me dan niet stoort dat de schrijver een niet alledaagse taal gebruikt en de dingen moeilijker uitdrukt dan nodig is. Te veel Vlaamse schrijvers vinden zichzelf echte taalmensen, die van onze taal houden en die taal als het ware koesteren. Daardoor vergeten ze soms gewoon te schrijven.

Als ik dan boeken van Clarke lees, verrast het me dat ik de wetenschappelijke uitleg daarin wel begrijp, terwijl het niet eens mijn moedertaal is. Dat geeft toch te denken over zijn capaciteit om in eenvoudige taal complexe dingen te vertellen. De man schreef en vertelde graag in eenvoudige taal over wetenschap. En dat spreekt me gewoon meer aan dan die hoogdravende literaire uitspattingen van mijn taalgenoten.

Mijn favoriete boek van Clarke is veruit Dolphin Island. Daarin geeft hij een heel eigen visie op de toekomst met een avontuur waarin een jongen als schipbreukeling in contact komt met Kazan, een professor die kan communiceren met dolfijnen. Sciencefiction dus op zee, met heel gewone mensen en heel wat interessante weetjes over dolfijnen. Dat boek heb ik als jongen met ontzettend veel plezier gelezen.

Als ik nu zou moeten kiezen tussen eindelijk eens wat van Claus te lezen, of weer een boek van Clarke op te pakken, dan weet ik het wel.

Vaarwel Claus,

Goodbye Clarke…

Advertenties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: