Posts Tagged ‘ humor ’

Humo zonder cover

Deze week nog niet veel tijd gehad om tijdschriften te lezen. Vandaag eindelijk de Humo eens vastgepakt. Vreemd genoeg ontbreekt de cover. Wellicht zijn de kinderen er al mee aan de haal? Knutselgerief is altijd welkom voor die creatieve gastjes.Nee, blijkt even later, Pixie heeft de cover verduisterd vanwege de onsmakelijke prent die erop staat. Deze week heeft Humo het over bijna dood ervaringen. Niets beter volgens tekenaar Jeroom om dat te illustreren dan Poe-beer die Knorretje tot moes klopt met een hamer. Mogen wij als ouders het weer eens gaan uitleggen, dat Humo om te lachen is. Ach, misschien moeten we het maar doen. Dan koopt de volgende generatie tenminste een beter blad. Dat niet om te lachen is, of waar je ternminste niet hoeft uit te leggen dat het maar om te lachen is. Geef mij liever echte humor.

The General

Op oudejaarsavond vergast Een de kijker op slapstick uit de oude doos, zoals dat heet. De trailer die ons moest overtuigen de televisie te laten aanstaan, werkt: ik wil meteen kijken. Ik was als jonge knaap al gek van oude zwart-wit films op zaterdagnamiddag (op de BRT in de jaren tachtig). Sterren als Gregory Peck, Cary Grant, James Stewart, Katharine Hepburn, Audrey Hepburn, Fred Astaire en Ginger Rogers waren de idolen uit mijn jeugd. Dus deze oude film van Buster Keaton kan niet missen.

Na enkele uren achter de computer, vind ik het welletjes voor een zesjarige. ‘Kom eens kijken, ze geven een grappige film op televisie,’ dat hoop ik tenminste. Het blijkt zelfs een stomme film te zijn. Dat moet dus gauw nog even uitgelegd worden. Vroeger was er geen geluid bij de film en werd er tussen de scènes tekst en uitleg gegeven om iets meer te vertellen. Muziek was er in principe ook niet bij, behalve wat begeleiding door een pianist in de cinemazaal. In deze moderne versie geeft de muziek van Joe Hisaishi wat extra spanning en diepgang.

De jeugd van nu heeft blijkbaar niet de minste moeite met een film in zwart-wit. Het enige storende is dat kleine Arq de teksten nog niet kan lezen. Daarbij help ik hem dan even. Hier en daar is een woordje uitleg wel gepast. De jongen heeft uiteraard nog nooit gehoord over de Amerikaanse Burgeroorlog. In enkele simpele termen probeer ik toch iets zinnigs over het verhaal te vertellen.

De humor zelf werkt wel. Na enkele minuten begint het behoorlijk grappig te worden. Nog wat later liggen we allemaal in een deuk. De simpele maar zo doeltreffende grappen van Buster Keaton blijken na tachtig (80!) jaar nog altijd even fris. Kleine Arq heeft met nog geen enkele film zo hard gelachen.