Van God los (en van Moby)

Sinds pdw ‘Oh lordy’ (uit het nummer Natural Blues van Moby) als titel gebruikte voor zijn column, tolt het liedje almaar rond in mijn hoofd. Zijn column gaat over atheïsme en hoe het in onze samenleving steeds moelijker wordt om daar zonder zorgen van te genieten. Om de haverklap barsten nieuwe discussies los over religie en geloof. De laatste weken blijkt het creationisme ook onder de moslims de kop op te steken. Waarom verwondert me dat niet?

Nu, ik pleit meteen schuldig. Religie en geloof houdt mij de laatste tijd wel bezig. Ik heb vorige week in een berichtje over de ruimtevaart al hoopvol geopperd dat het wat mij betreft een goddeloze bedoening mag blijven daarboven. Wat niet wegneemt dat ik wel geloof in religieuze ervaringen. Ooit heeft een filosofisch aangelegd godsdienstleraar me uitgelegd dat religie stamt van het woord religiare, wat zoveel betekent als goed verbinden. Op een of andere manier heb ik dat altijd onthouden. Op die manier vond ik het woord religie best betekenisvol. Want af en toe maakt een mens wel dingen mee die de zaken in een ander perspectief plaatsen. Dan moet je vaststellen dat de mens niet zo veel voorstelt in de kosmos.

In die zin beschouw ik mezelf eerder als een soort pantheïst. Niet dat ik overal god in zie. Integendeel! Maar ik ben er wel van overtuigd dat alles met elkaar verbonden is. En dat we daar respect voor moeten hebben. Wie beseft dat de wereld een groot geheel is, wie doorheeft hoe de wereld in elkaar zit, kan daar voordeel uit halen. Dat kan zowel spiritueel als materieel zijn. Uiteindelijk is dat het doel van de wetenschap, achterhalen hoe de vork werkelijk aan de steel zit. En wat mij betreft is dat dus een religieuze bezigheid.

Dan is het niet meer zo moeilijk om God los te laten. En Moby ook, nu Stijn in mijn hoofd zit…

van god los

keer op keer werd mij dan weer gezegd
de rest is goed en jij bent slecht
je bent de slechtste van de klas
vaak genoeg werd mij dan weer beloofd
de heer geprezen, zij geloofd
je bent de traagste van de klas

van god los
laat nu toch die god los
er is niemand in de kosmos
’t is zonde van de tijd
van god los
laat nu toch die god los
er is niemand in de kosmos
’t is zonde van de tijd

duizend maal werd mij dan weer verteld
je gaat alleen maar voor het geld
je bent de duurste van de klas
terwijl dat zeker niet zo was
keer op keer werd mij dan weer gevraagd
of ik geloof in na vandaag
waarop ik zei dat er niets was

van god los
laat nu toch die god los
er is niemand in de kosmos
’t is zonde van de tijd
van god los
laat nu toch die god los
er is niemand in de kosmos
’t is zonde van de tijd, de tijd

van god los
laat nu toch die god los
er is niemand in de kosmos
’t is zonde van de tijd
van god los
laat die god los
er is niets of niemand in de kosmos
’t is zonde van de tijd, de tijd…

Tekst: Stijn Meuris

Advertenties
    • rosita
    • 2 april 2012

    maar toen Stijn dat nummer schrijf was het ook heel hip om van God los te zijn. Is het nog zo hip anno 2012?

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: