Posts Tagged ‘ ecologische bouwen ’

Batibouw duurzaam?

Batibouw 2008

Het thema van Batibouw mag dan wel duurzaam bouwen zijn, op de beurs is daar niet zo veel van te merken. Natuurlijk, er zijn heel wat duurzame zaken te vinden in de zalen met energiesystemen. Maar eerlijk gezegd ligt dat meer aan de EPB normen dan wat anders. Want zonder die duurzame systemen kom je er gewoon niet. Die regelgeving heeft dus gezorgd voor de opmars van die producten. Energie wordt bovendien steeds duurder en dat voelen de bouwers in hun portemonnee. Vooral de mogelijke besparing die je kan halen geldt als verkoopsargument bij die systemen, niet dat ze zo duurzaam of goed voor het milieu zijn. Maar goed, die systemen zijn wel duurzaam.

Verder is het behoorlijk zoeken naar duurzaamheid. In zowat elke zaal staan verschillende spa’s, grote bubbelbaden die vooral veel water en energie vergen en een puur luxeartikel zijn. Voor de keukens en badkamers staat luxe nog altijd centraal. Met de waterbesparende sproeiers heb je het wel gehad wat duurzaamheid betreft. Zelfs bij de houtproducten wordt nauwelijks gewezen op duurzaamheid. Komt het hout echt niet uit duurzaam beheerde bossen? Of maakt het de producenten en leveranciers echt niet uit waar het hout vandaan komt. Waarom spelen de meeste standhouders niet of nauwelijks in op het thema van de beurs? Zijn ze misschien bang om potentiële klanten af te schrikken met een positief imago? Of zijn ze gewoon echt niet duurzaam bezig?

Jammer dat ik pas op het eind van de rit in de patio terecht ben gekomen, waar onder andere Vibe, Passiefhuisplatform en Casa Calida hun stek hadden. Daar kon je een gids vinden die je naar de duurzame bedrijven op de beurs loodst. Dus wie weet heb ik ze gewoon gemist. Hoe dan ook blijft het feit dat je goed moest zoeken. Dat kan toch niet de bedoeling zijn bij het thema van een beurs.

Gokken met bouwgrond

Het grote probleem met bouwvoorschriften en ruimtelijke ordening is dat er geen duidelijke wetgeving is. Er zijn veel voorschriften en regels die van streek tot streek, van dorp tot dorp en zelfs van kavel tot kavel compleet verschillen. Die regels zijn gemaakt op maat van een verouderde visie op ruimtelijke ordening en op maat van doorsnee architectuur. Die regels zijn niet gestoeld op ecologische waarden maar op esthetische normen. Waarom stipuleren die bouwvoorschriften anders het gebruikte materiaal (vaak bepaald niet ecologisch), de dakvorm (idem) tot zelfs de kleur (idem)?

Wil je van die voorschriften afwijken, dan kan dat in principe wel. ‘Dus,’ redeneren de opstellers van die bouwvoorschriften, ‘dan maken we daar maar doorsnee voorschriften van met een persoonlijk tintje zodat onze burgemeester het wel ziet zitten. Wie wat anders wil bouwen moet dan maar een aanvraag tot afwijking indienen.’ Groot probleem is dat je als bouwer nooit weet waar je gaat uitkomen. En je weet ook nooit hoeveel tijd, geld en inspanning het je zal kosten.

Niemand wil de kandidaatbouwer bij de aankoop van een grond zelfs enige belofte doen, laat staan informeren over de haalbaarheid van afwijkingen. Het is telkens afhankelijk van zo veel factoren dat er geen lijn in te trekken valt. Je moet het geval per geval bekijken. En dat gebeurt pas als je een bouwaanvraag indient. Dat maakt dat mensen op voorhand al vrezen dat hun wensen niet mogelijk zijn. In elk geval hebben ze op voorhand nooit zekerheid. Slotsom, je moet de proef op de som nemen.

Maar als je geen idee hebt waar je gaat uitkomen, is dat toch onmogelijk! Je kunt toch niet zomaar even een lapje grond kopen om eens uit te vissen of de ecologische woning die je wil bouwen daar effectief kan gebouwd worden? Je gaat toch niet gokken met die bouwgrond. Dus als je een ecologisch huis wil bouwen, moet je zoeken naar grond waar de voorschriften zo ruim mogelijk zijn, en het er vervolgens op wagen. En dat is niet gemakkelijk vanwege die dwaze, achterhaalde visie op ruimtelijke ordening.