Archive for the ‘ milieu ’ Category

Avatarbos

Een van de laatste films die we in de filmzaal hebben gezien was Avatar van James Cameron. In 3D zowaar, dat moest wel. Toegegeven, het was een visueel spektakel van begin tot eind. Wat dat betreft heb ik genoten. Het verhaaltje op zich vond ik een pak minder boeiend. Aan al dat opgefokte machogedoe heb ik niet meteen een boodschap. Het verbaast me nog altijd dat de man, zo beweert men toch, jarenlang aan het scenario gesleuteld heeft. Ik blijf het een pover resultaat vinden.

Ondertussen is Cameron uiteraard nog rijker geworden dan hij na het succes van Titanic al was. Zo rijk dat hij met zijn vermogen nuttige dingen wil doen. Zoals werelwijd 1 miljoen bomen planten bijvoorbeeld. Het is vooral een kwestie van de daad bij het woord te voegen. Een mooi voornemen waarvoor ik de man best wil vergeven voor zijn slappe vertelsels.

Het strafste van de zaak is dat Cameron en filmmaatschappij 20th Century Fox nu blijkbaar dat voornemen werkelijk gaan uitvoeren. Zo zal hij in samenwerking met de Vereniging voor Bos in Vlaanderen de actie 1 miljoen bomen steunen met 10.000 bomen. Die bomen zullen geplant worden in twee bossen, een in Tongeren, het andere in Waasmunster. Dat moet volgende lente gebeuren.

Zo zie je maar dat het niet gaat om beloftes, maar om daden. Geen avatar (verschijningsvorm) van een bos, maar een echt bos, dat hebben we nodig. Joke Schauvliege, Vlaams minister van Leefmilieu en Natuur, belooft ons al jaren meer bossen. De realiteit is dat er de laatste jaren vooral bos verdwenen is in Vlaanderen. Er is geen verbetering op komst. Zelfs met die duizenden avatarbomen zal Schauvliege haar doelstellingen nog lang niet halen.

Tijdens de biodiversiteitstop in Nagoya beloofde  ze wel 10 miljoen euro om de ontbossing van de regenwouden tegen te gaan. Hadden we die niet beter in eigen land gebruikt? Laat Cameron en andere beroemdheden de regenwouden maar redden.

Druppels

Druppels uit de lucht

verdrinken akker en veld

Grote Nete zwelt

Juglans regia

herfst, winderig nat

jonge boom schraagt tegen paal

op voedende grond

Hoe kranten de bal blijven misslaan

Gisteren liepen de kranten weer over van het politiek on-nieuws. Onbegrijpelijk waarom Het Nieuwsblad zijn stunt van enkele maanden geleden niet herhaalde. Toen kopte de krant nog ‘ça suffit’ op de frontpagina. Wat mij betreft is het nu écht wel genoeg. En veel medemensen zijn het met me eens, blijkt uit een onderzoek van zusterkrant De Standaard.

Wanneer maken we de politici eindelijk eens monddood? Wanneer gaan we het politieke nieuws beperken tot echt nieuws, wanneer er een beslissing is genomen bijvoorbeeld. Als ik die flauwe strategische spelletjes van de politici doorzie, waarom dan de journalisten niet? Want laten we wel wezen, maandag is er niets interessants gebeurd. Of gelooft iemand werkelijk dat onze politici na vijftien maanden plots wel een ‘geloofwaardige’ dialoog gaan starten. Komaan zeg!

Waarom blijven de kranten nieuws brengen dat niemand leest. Geef de politici de simpele boodschap dat ze voortaan iets moeten bereiken voor erover geschreven wordt. Er zal snel een en ander gebeuren.

Ondertussen zwijgt diezelfde krant in de papieren versie compleet over het feit dat we de aarde voor dit jaar hebben opgebruikt. Is dat dan niet belangrijk? Wat mij betreft was dat het grote nieuws van de dag. En daarin ben ik gelukkig niet alleen. Want vandaag blijkt dat net dat artikel het meest werd gelezen op de site van Het Nieuwsblad, op het bericht over een fatale vrijpartij op het spoor na. Moet ik nog meer zeggen?

De tegenstelling in Wall-E

In de prachtige film Wall-E van de onovertroffen animatiestudio Pixar, staat de liefde tussen twee robots centraal. Zevenhonderd jaar nadat de mensen onze door afval geteisterde planeet zijn ontvlucht, blijft de kleine afvalrobot Wall-E naarstig verder opruimen. Hij heeft vriendschap gesloten met een kakkerlak en slijt de eenzame uurtjes voor de televisie. De beelden van een romantische film maken eigenaardige gevoelens los bij deze lieflijke robot. Die gevoelens exploderen wanneer EVE, een verkennerrobot die op aarde vegetaal leven zoekt, op zijn werkterrein verschijnt.

Hoewel het liefdesverhaaltje hier duidelijk centraal staat, kan je onmogelijk naast de maatschappijkritiek kijken. Niet alleen hebben de mensen onze planeet vol afval gedumpt, ze hebben de planeet ook in de steek gelaten en doen nu lustig verder op een groot ruimteschip en vervuilen langzaam de ruimte. De mensen zijn ondertussen luie en lusteloze papzakken geworden die zich verplaatsen met behulp van zweeftoestellen en zich slaafs laten bedienen door robots. Het ergste is dat dat beeld me nog niet eens zo vreemd lijkt. We lijken stilaan minder en minder in staat om het zonder gadgets en elektronische snufjes te stellen. En we bewegen almaar minder.

Ik heb eigenlijk zelden zo’n intriest toekomstbeeld gezien in een film. Vaak zijn het duistere en grauwe beelden. Hier straalt alles een ijle en cleane sfeer die me veel onaangenamer lijkt dan pakweg Bladerunner. Het bewijst dat Pixar niet moet hebben van platte commercie. Ook het feit dat deze film aanleunt bij de stomme film en voor de kleinsten best moeilijk te volgen is, toont het lef van deze onderneming. En toch is ook deze film een op en top commercieel product. De pers wordt listig bespeeld om lovende kritieken uit te lokken. Schoolgerief en speelgoed van Wall-E is overal vlot te krijgen. En zo blijft de commerciële realiteit het halen van de goedbedoelde ideologie. Resultaat is dat over enkele jaren de rommelmarkten en storten overspoeld worden door afgedankt Wall-E speelgoed. Wie dat moet opruimen is nog niet duidelijk.

Jong geleerd?

Scholen zijn veel bewuster en vooral veel actiever bezig met het milieu en ecologische projecten dan in mijn tijd (wat vliegt die toch!). Zo is de dikke truiendag een jaarlijks evenement geworden. Wordt op school het afval gescheiden, raadt de school aan zoveel mogelijk herbruikbare verpakkingen te gebruiken en worden regelmatig leuke leerrijke projecten opgezet over het milieu. In wezen is het niet meer dan normaal. Want ook dat hoort tot de opvoeding van onze opvolgers. Jong geleerd is oud gedaan.

Maar is dat wel zo? Ik herinner me goed dat het milieu in de jaren zeventig net zo goed heel wat aandacht kreeg op school. Toen doken de eerste rampberichten op over de eindigheid van onze brandstoffen en de gevolgen van onze verslindende levensstijl. Wie kent er nog de televisiereeks ‘De kat’? Dat ging principieel over niets anders dan het milieu. Dus wat mij betreft heeft mijn generatie het milieubewustzijn toch ook meegekregen. Waarom loopt er dan nog altijd zo veel mis? Waarom is er nog niets veranderd? Eigenlijk is het sindsdien enkel erger geworden. Zijn onze leiders wellicht te oud? Of is mijn generatie ‘De kat’ vergeten?

Wellicht is het simpeler dan dat. Onze wereld wordt gedreven door de economie (lees hebzucht). En wie interesseert zich voor economie? Juist, harteloze, genadeloze mensen die zich niets aantrekken van wie na hen komt. Of die naïef geloven dat een ander wel een oplossing zal bedenken (ja zulke mensen bestaan nog!).

Een lichtpuntje? Mijn generatie heeft wel veel over het milieu gehoord, maar er nooit actief wat mee gedaan. De huidige jeugd leer al doende over het milieu. Wordt het dan niet jong geleerd, oud gedaan, maar jong gedaan, oud geleefd?

De wrange lapper

De laatste dagen kon je geen krant openslaan of er werd uitvoerig bericht over de stuntelende BAM. Gek genoeg blijven de kranten verdacht ‘objectief’ in hun berichtgeving. Het is echt zoeken naar een behoorlijk commentaarstuk bij al dat geknoei. Uiteindelijk probeert men (P. Janssens op kop) de mensen te doen geloven dat het allemaal een kwestie van perceptie is, dat de BAM een ‘beetje’ ongelukkig communiceert. Dan vraag ik me toch af of die journalisten echt niet durven doorvragen. Wellicht vragen ze wel door, maar krijgen ze simpelweg geen antwoord. En dan kan je het moeilijk verzinnen natuurlijk. Daar komt bij dat een journalist uiteraard niet zomaar de waarheid kan schrijven. Wie dat nog gelooft is wel heel simpel van geest.

Uiteindelijk is het al lang duidelijk dat die brug en tunnel er komen. Tegen welke prijs dan ook. Daarover zijn nu eenmaal door machtige figuren afspraken gemaakt. En in dat wereldje kom je niet terug op gemaakte afspraken. Hoe nobel het verzet van de burger ook is, de petitie ademloos zal geen sikkepit uithalen. Heel jammer maar helaas. Want het Europees geld is al gereserveerd en die machtige gasten gaan dat echt niet opgeven. Denk erom, het gaat om miljarden euros. Dat laat niemand schieten!

www.ademloos.be

Toch onderteken ook ik de petitie. Want al zal het niets uithalen, we geven op die manier toch het signaal dat we met dit soort praktijken niet gediend zijn. En al straffen we op die manier mogelijk slechts de pion die Janssens in dit gebeuren is, dat hoort bij de risico’s van het politieke spel (wie is ooit op het idee gekomen dat politiek een spel is?).

Uiteindelijk is het ergste in heel deze zaak dat die brug en die tunnel — of welk alternatief ook — niets zullen uithalen. In het beste geval zal het verkeer op de Antwerpse ring bij het voltooien van dit dwaas project een jaar of twee terug in beweging komen. Daarna zal het verkeer verder toenemen om wat later tot volledige stilstand te komen. Met andere woorden, die paar miljard euro is weggesmeten geld. We hadden al twintig jaar geleden moeten starten met echte alternatieven voor onze verkeersverslaving. Het schepje dat we daar nu nog bijdoen, zal enkel de kosten verhogen om er ooit vanaf te geraken.

Hoe kan iedereen toch alweer vergeten zijn dat de aarde opwarmt en dat het verkeer daarin elk jaar een groter aandeel krijgt. Net omdat het verkeer elk jaar toeneemt, zonder enige maatregelen om de gevolgen in te perken. Het sluiten van de ring zorgt voor meer ademruimte in het verkeer, zorgt dus gegarandeerd voor een verdere toename van dat verkeer, zorgt voor meer transport en werk in de haven, zorgt voor een groei van de economie. En zo zorgt de sluiting van de ring voor een versnelde opwarming van het klimaat. Of zijn we ook alweer vergeten dat de mens met zijn dwaze economische principes verantwoordelijk is voor de klimaatverandering? Hoe we dan ooit die (povere) maar haast onhaalbare Kyoto en post-Kyoto doelstellingen moeten halen is vast geen zorg voor de BAM. En nog minder voor die politici die al meer dan een jaar naast de kwestie zitten te leuteren.