Posts Tagged ‘ auto ’

Laat ons bidden

Dit fantastische lied uit de tijd dat Noordkaap nog bestond, schalt nog regelmatig uit de boxen van de wagen (die uit dezelfde tijd stamt). Het liedje maakt deel uit van een compilatie met automuziek. Omdat dat liedje het eerste nummer was, kreeg de cassette ook die titel mee. Het heeft menig meerijder de wenkbrauwen doen fronsen. Tot ze hoorden dat het van Noordkaap was.

Vorige week gebeurde dan toch het onvermijdelijke. De band van de cassette raakte verstrikt in de speler. Het toont dat die ouderwetse technologie niet onfeilbaar is. Het eerste idee was om die leuke verzameling als een iPod afspeellijst te bewaren. Ondertussen lijkt een cd toch aanlokkelijker. Zo’n schijfje hoort in een doosje, dat op zijn beurt weer een kaftje kan gebruiken. Het is toch allemaal wat tastbaarder. De coverart is al klaar. Een simpel sprekend beeld maakt meteen duidelijk waarover het gaat. Wat dramatische effecten versterken het beeld. Hier zal ook menig bezoeker de wenkbrauwen over fronsen…

laatonsbidden.png

 

er schijnen huizen te bestaan

met iedere morgen ontbijt met graan

en waar bewoners aangenaam

de liefde bedrijven met warme lijven

er schijnen mensen te bestaan

die iedere dag gelukkig zijn

en vrijwel zorgeloos zonder pijn

doen wat ze moeten, doen wat ze willen

maar wat dan nog?

ja, wat dan nog?

we leven nog

we leven nog

mensen, we zijn rijk

tenminste, we leven nog

hebben zelden pijn

ja, alles kan beter, de crisis te lang

en in onze steden zijn de mensen bang

alles kan beter, het is snel gezegd

maar met onze wetten

maak je wat krom is zelden recht

alles kan mooier, alles kan beter

het is snel gezegd

maar wat dan nog?

ja, wat dan nog?

we leven nog

we leven nog

laat ons bidden!

of beter nog;

laat maar zitten

Tekst: Stijn Meuris – Muziek: Noordkaap 

Garagisten, ’t zijn tisten

Een bezoek aan de garage gebeurt hoe langer hoe meer met veel tegenzin. Auto’s zijn mijn dada niet, voor mij moeten die dingen me van plek A naar plek Q brengen met wat Rust ertussenin, meer niet. Dat wil wel zeggen dat de bolide moet bollen. En starten, natuurlijk. Dat is deze keer het euvel. De koude dagen rond Kerstmis heeft de wagen niet veel zin om te starten. Aan de sleutel draaien, zorgt niet meer voor dat wonderlijke moment dat die motor soepel begint te draaien. Na veel proberen en het indrukken van ontkoppeling én gaspedaal, lukt het uiteindelijk telkens toch. Evenwel niet zonder gigantisch gebrom en veel witte rook.

Na enkele dagen wordt het te veel. Een afspraak kan nog net in de laatste dagen van het jaar. Het verwondert me eerlijk gezegd. Na enkele uren zoeken valt het verdict, een of ander klepje is wellicht de boosdoener. Dat klepje moet van ver komen, dus mag de wagen enkele dagen blijven logeren. Het volgend jaar is de auto klaar!

Blijgezind zet Pixie me voor de deur van de Gman garage af. Minder blijgezind betaal ik de factuur voor deze interventie. Een kalender hoeft niet, dankuwel. Alles afgehandeld, dan kunnen we ervandoor. Had je gedacht! Nadat het voorgloeilichtje dooft en de sleutel een kwartslag maakt, begint het ondertussen vertrouwde gekuch van een motor die geen zin heeft. Tegen beter weten in volgen nog drie pogingen. Uiteindelijk blijken de ‘bougies’ versleten. Dat waren ze even vergeten te controleren na het herstellen vand at klepje.

Het ergste in dit hele verhaal is dat woede al lang plaats gemaakt heeft voor gelatenheid. Met deze auto is het nooit anders geweest. ’t Is geen ‘maandag’ model, zo slecht rijdt hij niet. Het ligt aan de Gman garage zelf. De service is daar zo zwak dat je een op de twee keer terug moet om je herstelling over te doen. Het zou kunnen te maken hebben met de toegenomen technologie in de wagens. Dat maakt het almaar moeilijker voor de technici om nog wijs te geraken uit die machines. Maar een beetje beroepstrots kan veel goed maken. En dat ontbreekt hier schromelijk.

Uiteraard hebben andere garages de test al ondergaan. Overal een gelijkaardig liedje. Dan blijf je beter bij dezelfde, dan krijg je na enkele klachten al eens een tegemoetkoming. Hopelijk doen ze volgende keer hun werk gewoon de eerste keer al zoals het hoort. Maar dat is wellicht ijdele hoop.