Electrabel offensief

De voorbije week smeet Electrabel heel wat geld uit haar advertentiebudget over de balk. Op kleine advertenties op de voorpagina’s van enkele Vlaamse kranten – wel vier dagen op een rij – zeggen ze boudweg de waarheid:

  • Belgische consument betaalt te veel voor zijn energie
  • Electrabel houdt niet van groen
  • Electrabel teert op haar verleden
  • Electrabel bekommert zich weinig om het klimaat

Verderop in die kranten doen ze, telkens op een volledige krantenpagina (kassa kassa voor de kranten), naarstig hun best om die bewering te weerleggen. Dat ze daarin de waarheid geweld aandoen, hoeft eigenlijk geen betoog. Maar toch…
De uitverkoren tactiek is die van halve waarheden en verdraaiingen. Zo beschouwen ze zichzelf als grootste producent van groene energie in België. Dat klopt alleen maar omdat ze veel groter zijn dan de concurrentie. Die positie hebben ze te danken aan een jarenlang monopolie en steun van de belastingbetaler.
Bij de vergelijking van prijzen kiezen ze strategisch voor een vergelijking van de elektriciteit. Dan is het niet moeilijk met de reeds lang afbetaalde kerncentrales waarvoor ze de echte kosten nooit (hebben of zullen) moeten betalen. Als je dat in beschouwing neemt, blijkt Electrabel behoorlijk duur.
Bij de uitleg over hun investeringsstrategie die moet bewijzen dat ze niet op hun verleden teren, staat een koeltoren van een kerncentrale. Kan het nog duidelijker?
Hun bekommernis om het klimaat uit zich in het feit dat ze enerzijds CO² opvangen en veel (te veel) kernenergie gebruiken. Dat helpt vooral het politieke klimaat. Het milieu behelst veel meer dan alleen het klimaat. Voor het klimaat zorgen, betekent veel meer dan wat CO² opvangen. De kern-activiteit van Electrabel bezorgt ons vast nog vele jaren kopzorgen.

Gelukkig onthoudt deze krantenlezer, net als vele andere, vooral de hoogtepunten op de voorpagina. Bedankt Electrabel!

Advertenties

Focus op strips

In Turnhout staan dit weekend Kim Duchateau en Michel Vaillant in de kijker. Die blikvangers kunnen mij niet overtuigen om tot daar af te zakken. Gelukkig valt er in de rand heel wat interessants te rapen. Zo zijn er kleine tentoonstellingen van grote talenten als Philip Paquet, Matt Madden en Judith Van Istendael. Brecht Evens en Randall C. doen het zelfs als duo. Dit jaar helemaal nieuw is het podium. Daar is het vooral uitkijken naar het concert van Spinvis dat live geïllustreerd wordt door onder andere Hanco Kolk, Pieter De Poortere en Conz. Dan zijn er nog vele stands en signeersessies met tientallen stripauteurs. Te veel om hier op te noemen. En ook overbodig want je vindt alle info op Strip Turnhout vzw.

Naast de dertigste verjaardag van Strip Turnhout wordt ook bij Knack de focus op strips gelegd. Knack organiseert de focus stripstrijd 2008. Vijf striptekenaars dingen naar de gunsten van de jury. De winnaar van de Focus Knack-prijs mag (moet!) een jaar lang een strippagina per week publiceren in Focus Knack. Betaald dan nog! Ook het publiek mag een winnaar kiezen. Stem dus snel op ons aller favoriet Reinhart! Wie weet beïnvloedt jouw stem de professionele jury.

Reinhart Breng hier je stem uit!

Straftijd voor truckers

Deze maand pakt Hedwig Teck in Explorer, het magazine van Touring de truckers aan. Het aantal zware ongevallen met vrachtwagens blijft toenemen. De verrassende vaststelling dat de meeste overtreders Belgen zijn en bovendien slechts een boete van 50 euro krijgen voor overdreven snelheid, gevaarlijk rijgedrag of slecht onderhouden mastodonten, ontlokt aan haar de suggestie om hen voortaan te straffen met straftijd. Laat de truckers maar eens een uurtje of langer wachten in plaats van 50 euro te betalen. De zaken zouden snel veranderen.

Tot mijn grote spijt kan ik mevrouw Teck geen ongelijk geven. Ik kom regelmatig op de Antwerpse en Brusselse ring. Wat ik daar soms zie, tart alle verbeelding. Bestuurders van personenwagens durven zich al langer als wegpiraten gedragen. De laatste tijd springt die pest steeds vaker over naar truckers. Vorige week nog werd ik in Antwerpen achterna gezeten door een razendgekke trucker die 100 km/u niet genoeg vond (nochtans al jarenlang de maximum snelheid daar) en al flitsend op een meter van mij reed. Op de tweede rijstrook nota bene, terwijl de linker rijstrook volgestouwd zat met andere tientonners. Wat moet je dan in hemelsnaam doen? Hopen dat je er heelhuids tussenuit geraakt en dan bekomen!

Ja Hedwig, je hebt overmaat van gelijk! Maar zal je wens ooit werkelijkheid worden?

Computers in lage versnelling

In Lowtech Magazine hekelt journalist Kris De Decker de beperkingen van de breedband technologie. Niet dat we al aan de grenzen zitten. De technologie kan best nog verder verbeterd worden. Maar die straffere mogelijkheden brengen zwaardere toepassingen met zich mee. Denk maar aan de gigantische toevloed van filmpjes op het web en de zware websites die met een inbelverbinding onmogelijk te bekijken zijn. Resultaat is dat het internet niet sneller is dan enkele jaren geleden, integendeel.

Iets gelijkaardigs gaat op voor computers en software. Waar ik ruim vijftien jaar geleden met Freehand en Photoshop leuke dingen deed op een Macintosh LC met 4MB (!!) werkgeheugen en een harde schijf van 40MB, vraagt een volledige installatie van Adobe Design CS3 liefst 4GB ruimte van de harde schijf en een werkgeheugen van minstens 500MB. Computers zijn -tig keren sneller en krachtiger dan toen. Een doorsnee huiscomputer kan wat megacomputers toen amper konden. Het nettoresultaat voor de gebruiker ligt daar echter verder onder. Want de applicaties zelf zijn ondertussen veel zwaarder en logger geworden.

Is het dan nu niet sneller? Natuurlijk wel. Vergeleken met vijftien jaar geleden, tenminste. Als ik de prestaties aftoets aan de vorige versie(s) is de snelheidswinst miniem. Vooral omdat heel wat zaken alweer verplaatst zijn naar andere paletten en menu’s. Zo wordt het voor de gebruiker almaar moeilijker zijn weg te vinden in de vele toeters en bellen die meestal slechts af en toe of zelfs nooit gebruikt worden. Ook hier plegen software ontwikkelaars een aanslag op de verbeterde computertechnologie. Waardoor de winst voor de eindgebruiker minimaal blijft. Ondertussen heeft de consument wel betaald voor een snellere computer en betere software.

Klimaatactivisten geviseerd

In de Telegraaf stond onlangs een artikel over de klimaatconferentie in Bali. Goed dat daar aandacht aan besteed wordt, zou je denken. Tot je de kop leest: Mileufreaks grootste vervuilers. Edwin Timmer krijgt daar zo even een forum om klimaatlobbyisten een veeg uit de pan te geven over het feit dat ze met het vliegtuig naar Bali trekken om daar over klimaatplannen te onderhandelen. Hoe moeten ze daar anders geraken? Te voet of per fiets? Doe eens normaal! Nee, nu het eens milieubewuste mensen zijn moet er nodig op gekapt worden dat er transport aan te pas komt. Bij gelijk welk ander evenement of vergadering van politici of bedrijfsleiders wordt daar nauwelijks over gerept. Of dan moet het maar kunnen voor de lieve economie. Ik weet nu in elk geval waar De Telegraaf voor staat. Met zulke onzin ingaan tegen de klimaat-hype is er evengoed aan meedoen. Alleen op de verkeerde manier.

Welkom!

Regelmatig erger ik mij aan berichten die ik in de krant of op het web lees. Af en toe verwonder ik me ook wel eens, het hoeft niet altijd negatief te zijn. Ik ben eigenlijk nogal positief ingesteld. Telkens denk ik weer dat ik op die zaken zou moeten reageren. Uiteindelijk doe ik het niet. Waarom niet? Meestal ontbreekt me de tijd om me daar mee bezig te houden. Vaak is het een korte opwelling van ergernis of verwondering die even later weer verdwijnt. Vaak merk ik dat ik er later weer aan zit te denken.

Dus misschien is het toch een goed idee om dat van me af te schrijven. Vandaag heb ik besloten om mijn aspiraties een kans te geven op WordPress.com. Nu nog afwachten of ik tijd en moed vind om dit vol te houden.