Vlaamse of artistieke Vlaamse strip?

Volgend jaar mag Vlaanderen de honneurs waarnemen op het stripfestival van Angoulême. Het Vlaams Fonds der Letteren (VFL) werkt al hard aan de voorbereidingen van deze uitgelezen kans om de Vlaamse strip op de kaart te zetten. Naast een ‘café zonder bier’ (maar met strips) en een ‘Tour de Flandre’ (doorheen de stad) komt er een tentoonstelling met als thema de ‘nieuwe generatie’. Daartoe behoren talenten als Olivier Schrauwen, Pieter De Poortere, Philip Paquet, Brecht Evens en Stedho.

Blijkbaar heeft het VFL al verschillende uitgeverijen gecontacteerd om enkele Vlaamse strips te vertalen en uit te geven buiten onze landsgrenzen. Laat ze maar alvast beginnen met Boerke van Pieter De Poortere, dan hoeven ze enkel de kaft te vertalen. Net zo met het woordenloze Nachtdieren van Brecht Evens of Ooievarken van de onvolprezen Stedho. Aan de Engelstalige strips van Philip Paquet zal het VFL nog het meeste werk hebben, want van Engels hebben de Fransen niet veel kaas gegeten.

Dat in het voorlopige lijstje uitsluitend namen zitten die al steun genieten van het VFL is ergens niet verrassend. Maar het geeft toch te denken over de werking van het VFL. Ofwel is het VFL echt overtuigd van het unieke talent van de auteurs die het steunt, ofwel kent men de Vlaamse stripauteurs onvoldoende. En wat is dan precies het uitgangspunt voor het thema ‘nieuwe generatie’? Moet het daarbij om quasi-literair of artistiek werk gaan? Want alles welbeschouwd zijn de hierboven genoemde strips geen kaskrakers. Dat ze hun verdienste hebben – de ene al meer dan de andere – staat buiten kijf. Maar met tentoonstelling van een selectie kunstzinnige strips gaan we het niet redden. Zijn we dan nog altijd vies van commercieel leefbaar werk? Als het erom gaat de Vlaamse strip in de zoeklichten te plaatsen, zouden de muurtjes tussen het commerciële en artistieke circuit niet overeind mogen blijven.

Uiteindelijk zal het met zo’n thema moeilijk anders kunnen. De stripauteurs die commercieel haalbaar werk leveren horen doorgaans niet (meer) tot de nieuwe generatie. Ik denk aan kleppers als Marvano, Griffo, Bosschaert of Steven Dupré. Ze zijn allemaal niet meer van de jongsten. De jongere generatie die aan succesreeksen werkt, doet dat al te vaak onder de naam van oude coryfeeën en beschouwt het artistieke werk als een luxe uitstapje. Hoe dan ook zal het VFL veel getalenteerde stripmakers links moeten laten liggen. Eerlijk gezegd zou ik niet in hun schoenen willen staan…

Advertenties
  1. Ilah, Peter De Poortere en Kim Duchateau, ook in die lijst, maken toch commercieel leefbaar werk? Maw, dat muurtje is er NIET voor het VFL.

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: