Jong geleerd?

Scholen zijn veel bewuster en vooral veel actiever bezig met het milieu en ecologische projecten dan in mijn tijd (wat vliegt die toch!). Zo is de dikke truiendag een jaarlijks evenement geworden. Wordt op school het afval gescheiden, raadt de school aan zoveel mogelijk herbruikbare verpakkingen te gebruiken en worden regelmatig leuke leerrijke projecten opgezet over het milieu. In wezen is het niet meer dan normaal. Want ook dat hoort tot de opvoeding van onze opvolgers. Jong geleerd is oud gedaan.

Maar is dat wel zo? Ik herinner me goed dat het milieu in de jaren zeventig net zo goed heel wat aandacht kreeg op school. Toen doken de eerste rampberichten op over de eindigheid van onze brandstoffen en de gevolgen van onze verslindende levensstijl. Wie kent er nog de televisiereeks ‘De kat’? Dat ging principieel over niets anders dan het milieu. Dus wat mij betreft heeft mijn generatie het milieubewustzijn toch ook meegekregen. Waarom loopt er dan nog altijd zo veel mis? Waarom is er nog niets veranderd? Eigenlijk is het sindsdien enkel erger geworden. Zijn onze leiders wellicht te oud? Of is mijn generatie ‘De kat’ vergeten?

Wellicht is het simpeler dan dat. Onze wereld wordt gedreven door de economie (lees hebzucht). En wie interesseert zich voor economie? Juist, harteloze, genadeloze mensen die zich niets aantrekken van wie na hen komt. Of die naïef geloven dat een ander wel een oplossing zal bedenken (ja zulke mensen bestaan nog!).

Een lichtpuntje? Mijn generatie heeft wel veel over het milieu gehoord, maar er nooit actief wat mee gedaan. De huidige jeugd leer al doende over het milieu. Wordt het dan niet jong geleerd, oud gedaan, maar jong gedaan, oud geleefd?

De wrange lapper

De laatste dagen kon je geen krant openslaan of er werd uitvoerig bericht over de stuntelende BAM. Gek genoeg blijven de kranten verdacht ‘objectief’ in hun berichtgeving. Het is echt zoeken naar een behoorlijk commentaarstuk bij al dat geknoei. Uiteindelijk probeert men (P. Janssens op kop) de mensen te doen geloven dat het allemaal een kwestie van perceptie is, dat de BAM een ‘beetje’ ongelukkig communiceert. Dan vraag ik me toch af of die journalisten echt niet durven doorvragen. Wellicht vragen ze wel door, maar krijgen ze simpelweg geen antwoord. En dan kan je het moeilijk verzinnen natuurlijk. Daar komt bij dat een journalist uiteraard niet zomaar de waarheid kan schrijven. Wie dat nog gelooft is wel heel simpel van geest.

Uiteindelijk is het al lang duidelijk dat die brug en tunnel er komen. Tegen welke prijs dan ook. Daarover zijn nu eenmaal door machtige figuren afspraken gemaakt. En in dat wereldje kom je niet terug op gemaakte afspraken. Hoe nobel het verzet van de burger ook is, de petitie ademloos zal geen sikkepit uithalen. Heel jammer maar helaas. Want het Europees geld is al gereserveerd en die machtige gasten gaan dat echt niet opgeven. Denk erom, het gaat om miljarden euros. Dat laat niemand schieten!

Toch onderteken ook ik de petitie. Want al zal het niets uithalen, we geven op die manier toch het signaal dat we met dit soort praktijken niet gediend zijn. En al straffen we op die manier mogelijk slechts de pion die Janssens in dit gebeuren is, dat hoort bij de risico’s van het politieke spel (wie is ooit op het idee gekomen dat politiek een spel is?).

Uiteindelijk is het ergste in heel deze zaak dat die brug en die tunnel — of welk alternatief ook — niets zullen uithalen. In het beste geval zal het verkeer op de Antwerpse ring bij het voltooien van dit dwaas project een jaar of twee terug in beweging komen. Daarna zal het verkeer verder toenemen om wat later tot volledige stilstand te komen. Met andere woorden, die paar miljard euro is weggesmeten geld. We hadden al twintig jaar geleden moeten starten met echte alternatieven voor onze verkeersverslaving. Het schepje dat we daar nu nog bijdoen, zal enkel de kosten verhogen om er ooit vanaf te geraken.

Hoe kan iedereen toch alweer vergeten zijn dat de aarde opwarmt en dat het verkeer daarin elk jaar een groter aandeel krijgt. Net omdat het verkeer elk jaar toeneemt, zonder enige maatregelen om de gevolgen in te perken. Het sluiten van de ring zorgt voor meer ademruimte in het verkeer, zorgt dus gegarandeerd voor een verdere toename van dat verkeer, zorgt voor meer transport en werk in de haven, zorgt voor een groei van de economie. En zo zorgt de sluiting van de ring voor een versnelde opwarming van het klimaat. Of zijn we ook alweer vergeten dat de mens met zijn dwaze economische principes verantwoordelijk is voor de klimaatverandering? Hoe we dan ooit die (povere) maar haast onhaalbare Kyoto en post-Kyoto doelstellingen moeten halen is vast geen zorg voor de BAM. En nog minder voor die politici die al meer dan een jaar naast de kwestie zitten te leuteren.

Arq zoekt via Ecocho

Doorgaans hou ik niet zo van bedrijven die te groot worden. Want daar hangt altijd macht aan vast, veel macht. Bij Google is het uiteraard niet anders. Moeilijkheid is dat Google wel heel wat fantastische zaken in de aanbieding heeft, en nog gratis ook. Naast hun zoekmachine bieden ze fantastische diensten in de vorm van een Google account. Daaronder kan je heel wat nuttige diensten verzamelen zoals een kalender, wegenkaarten, een fotodatabase, een plek om tekstdocumenten te stockeren en de onmisbare GoogleReader waarmee je al je favoriete blogs op één plek kan volgen. En je kan uiteraard je favorieten (bookmarks) in je Googleaccount bewaren. Daarnaast kan je allerlei leuke, interessante en simpelweg onnozele widgets activeren. Het maakt je online leven een stuk efficiënter en leuker.

Je zou bij dat alles haast vergeten andere zoekmachines in overweging te nemen. Door in te spelen op de bezorgdheid over ons klimaat, wil Yahoo wat tegengewicht inbrengen. Als je hun nieuwe zoekmachine ecocho gebruikt, draag je bij elke zoekactie bij aan het planten van bomen. Elke duizend zoekacties leveren twee bomen op. Op die manier binden we de strijd aan tegen het teveel aan CO2.

Het leuke is dat je zelfs kan volgen waar bomen worden geplant. Wil je meer weten, lees er alles over op de ecocho site. Of beter: installeer vandaag nog ecocho als je standaard zoekmachine!

Blij worden van Electrabrol

Afgelopen zaterdag was ik ’s morgens in één klap goedgeluimd. Uit een studie van de Creg (Commissie voor de Regulering van Elektriciteit en Gas) blijkt Electrabel ruim een miljard (!!!) euro aan CO2 emissierechten (gratis verkregen, kan iemand me dát eens uitleggen!) aangerekend te hebben aan bedrijven. Ik was op slag blij dat ik daar geen klant meer ben. En het is alweer een reden voor degenen die wel klant zijn om Electrabel/Suez te laten vallen als een baksteen.

Veel bedrijven hebben grote hoeveelheden energie nodig en zijn daardoor afhankelijk van Electrabel, tot op heden de enige speler op de markt die aan die vraag kan voldoen. Electrabel profiteert dus schandelijk van die situatie. De enige reden waarom Electrabel die emissierechten niet doorrekent aan hun particuliere klanten is pure schrik. Steeds meer mensen schakelen over naar een degelijke energieleverancier met een gezonde visie op ondernemen, klantvriendelijkheid en niet te vergeten ons milieu. Gelijk hebben ze! Er zijn ondertussen genoeg spelers op de (particuliere) markt om de hegemonie van Electrabel te kraken. Laten we dat dan maar doen ook.

Wie voor groene stroom kiest, kan terecht bij Greenpeace om de juiste keuze te maken! Omdat Pixie en ik met gas verwarmen hebben we Lampiris gekozen vanwege hun volledig groene aanbod (Ecopower en Wase wind leveren enkel elektriciteit).

Ik sluit me dus volledig aan bij wat Matthias Van Wijnendaele zegt:

Electrabel is niet groen, niet democratisch en niet goed voor de Belgische economie. Het is jouw beslissing!

Low Impact Man uit de startblokken

Na een fijn feestje is Low Impact Man begonnen aan een moedige poging om zijn ecologische voetafdruk te beperken tot een formaat waar we allemaal recht op hebben. Ter info: dat is zowat 1,6 hectare — de gemiddelde Belg soupeert zomaar eventjes 5,6 hectare op. Op zijn blog houdt L.I.M. supporters en andere geïnteresseerden op de hoogte. Met de nodige media-aandacht heeft hij vorige week zijn nobel project in gang gezet. Daarbij plaatst de man zelf al heel wat vraagtekens. En terecht. De media halen er vooral de sappige details uit en gaan enigzins voorbij aan het achterliggende grote verhaal. En dat is een zorgwekkend verhaal dat simpelweg te weinig aandacht krijgt.

Zoals L.I.M. zelf aangeeft is het reduceren van onze voetafdruk slechts een kleine stap. En net daar wringt het schoentje. Alle oplossingen — of beter gezegd, alle stappen in de goede richting — om de aarde te redden hebben die eigenschap. Het lijkt telkens maar een druppel op een hete plaat en bijgevolg niet erg nuttig. Het tegendeel is echter waar. Elke beetje helpt en is broodnodig. Onze huidige samenleving zit veel te complex in elkaar om een mirakeloplossing mogelijk te maken. Niemand kan de machinaties van onze maatschappij zomaar aanpassen. Daar is zelfs honderd dagen politieke moed kansloos tegen. Er bestaan te veel complexe systemen die te lang bestaan en op korte termijn winst opleveren, dat het onmogelijk lijkt om het tij te keren.

Het pijnpunt in de hele zaak is dat we zo gewoon zijn om ten koste van onze leefomgeving winst te maken, dat we niet meer door hebben dat het ons in werkelijkheid veel meer kost dan het opbrengt. We zijn vreemd genoeg jarenlang — eeuwenlang zelfs — zo naïef geweest te geloven dat er zoiets als economische groei bestaat. Die bestaat enkel dankzij het verval van het milieu. Velen van ons beseffen dat ondertussen wel. Er bestaan zelfs economen die van die wetenschap doordrongen zijn. Zo pleit Roefie Heuting al jaren om het BNP (Bruto Nationaal Product) te vervangen door het DNI (Duurzaam Nationaal Inkomen). Ik durf echter te betwijfelen of Heuting dat zelf nog zal meemaken

Een mens zou van minder neerslachtig worden. En net daarom is een initiatief als dit een welkome opsteker. Voor de mensen die iets voor ons klimaat willen doen, is het alvast een hart onder de riem. In voel me al veel minder alleen. Uiteindelijk moet de mentaliteit van de mensen veranderen. Een goed voorbeeld kan soms wonderen doen.

Bedankt Low Impact Man!