Arq

24 september, 2008

Hoe kranten de bal blijven misslaan

Gisteren liepen de kranten weer over van het politiek on-nieuws. Onbegrijpelijk waarom Het Nieuwsblad zijn stunt van enkele maanden geleden niet herhaalde. Toen kopte de krant nog ‘ça suffit’ op de frontpagina. Wat mij betreft is het nu écht wel genoeg. En veel medemensen zijn het met me eens, blijkt uit een onderzoek van zusterkrant De Standaard.

Wanneer maken we de politici eindelijk eens monddood? Wanneer gaan we het politieke nieuws beperken tot echt nieuws, wanneer er een beslissing is genomen bijvoorbeeld. Als ik die flauwe strategische spelletjes van de politici doorzie, waarom dan de journalisten niet? Want laten we wel wezen, maandag is er niets interessants gebeurd. Of gelooft iemand werkelijk dat onze politici na vijftien maanden plots wel een ‘geloofwaardige’ dialoog gaan starten. Komaan zeg!

Waarom blijven de kranten nieuws brengen dat niemand leest. Geef de politici de simpele boodschap dat ze voortaan iets moeten bereiken voor erover geschreven wordt. Er zal snel een en ander gebeuren.

Ondertussen zwijgt diezelfde krant in de papieren versie compleet over het feit dat we de aarde voor dit jaar hebben opgebruikt. Is dat dan niet belangrijk? Wat mij betreft was dat het grote nieuws van de dag. En daarin ben ik gelukkig niet alleen. Want vandaag blijkt dat net dat artikel het meest werd gelezen op de site van Het Nieuwsblad, op het bericht over een fatale vrijpartij op het spoor na. Moet ik nog meer zeggen?

27 juni, 2008

Jong geleerd?

Ingedeeld onder: milieu, samenleving — arq @ 21:53
Tags: , , , , , , , ,

Scholen zijn veel bewuster en vooral veel actiever bezig met het milieu en ecologische projecten dan in mijn tijd (wat vliegt die toch!). Zo is de dikke truiendag een jaarlijks evenement geworden. Wordt op school het afval gescheiden, raadt de school aan zoveel mogelijk herbruikbare verpakkingen te gebruiken en worden regelmatig leuke leerrijke projecten opgezet over het milieu. In wezen is het niet meer dan normaal. Want ook dat hoort tot de opvoeding van onze opvolgers. Jong geleerd is oud gedaan.

Maar is dat wel zo? Ik herinner me goed dat het milieu in de jaren zeventig net zo goed heel wat aandacht kreeg op school. Toen doken de eerste rampberichten op over de eindigheid van onze brandstoffen en de gevolgen van onze verslindende levensstijl. Wie kent er nog de televisiereeks ‘De kat’? Dat ging principieel over niets anders dan het milieu. Dus wat mij betreft heeft mijn generatie het milieubewustzijn toch ook meegekregen. Waarom loopt er dan nog altijd zo veel mis? Waarom is er nog niets veranderd? Eigenlijk is het sindsdien enkel erger geworden. Zijn onze leiders wellicht te oud? Of is mijn generatie ‘De kat’ vergeten?

Wellicht is het simpeler dan dat. Onze wereld wordt gedreven door de economie (lees hebzucht). En wie interesseert zich voor economie? Juist, harteloze, genadeloze mensen die zich niets aantrekken van wie na hen komt. Of die naïef geloven dat een ander wel een oplossing zal bedenken (ja zulke mensen bestaan nog!).

Een lichtpuntje? Mijn generatie heeft wel veel over het milieu gehoord, maar er nooit actief wat mee gedaan. De huidige jeugd leer al doende over het milieu. Wordt het dan niet jong geleerd, oud gedaan, maar jong gedaan, oud geleefd?

23 juni, 2008

De wrange lapper

Ingedeeld onder: milieu, samenleving — arq @ 22:13
Tags: , , , , , , , ,

De laatste dagen kon je geen krant openslaan of er werd uitvoerig bericht over de stuntelende BAM. Gek genoeg blijven de kranten verdacht ‘objectief’ in hun berichtgeving. Het is echt zoeken naar een behoorlijk commentaarstuk bij al dat geknoei. Uiteindelijk probeert men (P. Janssens op kop) de mensen te doen geloven dat het allemaal een kwestie van perceptie is, dat de BAM een ‘beetje’ ongelukkig communiceert. Dan vraag ik me toch af of die journalisten echt niet durven doorvragen. Wellicht vragen ze wel door, maar krijgen ze simpelweg geen antwoord. En dan kan je het moeilijk verzinnen natuurlijk. Daar komt bij dat een journalist uiteraard niet zomaar de waarheid kan schrijven. Wie dat nog gelooft is wel heel simpel van geest.

Uiteindelijk is het al lang duidelijk dat die brug en tunnel er komen. Tegen welke prijs dan ook. Daarover zijn nu eenmaal door machtige figuren afspraken gemaakt. En in dat wereldje kom je niet terug op gemaakte afspraken. Hoe nobel het verzet van de burger ook is, de petitie ademloos zal geen sikkepit uithalen. Heel jammer maar helaas. Want het Europees geld is al gereserveerd en die machtige gasten gaan dat echt niet opgeven. Denk erom, het gaat om miljarden euros. Dat laat niemand schieten!

www.ademloos.be

Toch onderteken ook ik de petitie. Want al zal het niets uithalen, we geven op die manier toch het signaal dat we met dit soort praktijken niet gediend zijn. En al straffen we op die manier mogelijk slechts de pion die Janssens in dit gebeuren is, dat hoort bij de risico’s van het politieke spel (wie is ooit op het idee gekomen dat politiek een spel is?).

Uiteindelijk is het ergste in heel deze zaak dat die brug en die tunnel — of welk alternatief ook — niets zullen uithalen. In het beste geval zal het verkeer op de Antwerpse ring bij het voltooien van dit dwaas project een jaar of twee terug in beweging komen. Daarna zal het verkeer verder toenemen om wat later tot volledige stilstand te komen. Met andere woorden, die paar miljard euro is weggesmeten geld. We hadden al twintig jaar geleden moeten starten met echte alternatieven voor onze verkeersverslaving. Het schepje dat we daar nu nog bijdoen, zal enkel de kosten verhogen om er ooit vanaf te geraken.

Hoe kan iedereen toch alweer vergeten zijn dat de aarde opwarmt en dat het verkeer daarin elk jaar een groter aandeel krijgt. Net omdat het verkeer elk jaar toeneemt, zonder enige maatregelen om de gevolgen in te perken. Het sluiten van de ring zorgt voor meer ademruimte in het verkeer, zorgt dus gegarandeerd voor een verdere toename van dat verkeer, zorgt voor meer transport en werk in de haven, zorgt voor een groei van de economie. En zo zorgt de sluiting van de ring voor een versnelde opwarming van het klimaat. Of zijn we ook alweer vergeten dat de mens met zijn dwaze economische principes verantwoordelijk is voor de klimaatverandering? Hoe we dan ooit die (povere) maar haast onhaalbare Kyoto en post-Kyoto doelstellingen moeten halen is vast geen zorg voor de BAM. En nog minder voor die politici die al meer dan een jaar naast de kwestie zitten te leuteren.

28 mei, 2008

Arq zoekt via Ecocho

Doorgaans hou ik niet zo van bedrijven die te groot worden. Want daar hangt altijd macht aan vast, veel macht. Bij Google is het uiteraard niet anders. Moeilijkheid is dat Google wel heel wat fantastische zaken in de aanbieding heeft, en nog gratis ook. Naast hun zoekmachine bieden ze fantastische diensten in de vorm van een Google account. Daaronder kan je heel wat nuttige diensten verzamelen zoals een kalender, wegenkaarten, een fotodatabase, een plek om tekstdocumenten te stockeren en de onmisbare GoogleReader waarmee je al je favoriete blogs op één plek kan volgen. En je kan uiteraard je favorieten (bookmarks) in je Googleaccount bewaren. Daarnaast kan je allerlei leuke, interessante en simpelweg onnozele widgets activeren. Het maakt je online leven een stuk efficiënter en leuker.

EcoCho logo

Je zou bij dat alles haast vergeten andere zoekmachines in overweging te nemen. Door in te spelen op de bezorgdheid over ons klimaat, wil Yahoo wat tegengewicht inbrengen. Als je hun nieuwe zoekmachine ecocho gebruikt, draag je bij elke zoekactie bij aan het planten van bomen. Elke duizend zoekacties leveren twee bomen op. Op die manier binden we de strijd aan tegen het teveel aan CO2.

Hoe ecocho werkt

Het leuke is dat je zelfs kan volgen waar bomen worden geplant. Wil je meer weten, lees er alles over op de ecocho site. Of beter: installeer vandaag nog ecocho als je standaard zoekmachine!

6 mei, 2008

Low Impact Man uit de startblokken

Na een fijn feestje is Low Impact Man begonnen aan een moedige poging om zijn ecologische voetafdruk te beperken tot een formaat waar we allemaal recht op hebben. Ter info: dat is zowat 1,6 hectare — de gemiddelde Belg soupeert zomaar eventjes 5,6 hectare op. Op zijn blog houdt L.I.M. supporters en andere geïnteresseerden op de hoogte. Met de nodige media-aandacht heeft hij vorige week zijn nobel project in gang gezet. Daarbij plaatst de man zelf al heel wat vraagtekens. En terecht. De media halen er vooral de sappige details uit en gaan enigzins voorbij aan het achterliggende grote verhaal. En dat is een zorgwekkend verhaal dat simpelweg te weinig aandacht krijgt.

Zoals L.I.M. zelf aangeeft is het reduceren van onze voetafdruk slechts een kleine stap. En net daar wringt het schoentje. Alle oplossingen — of beter gezegd, alle stappen in de goede richting — om de aarde te redden hebben die eigenschap. Het lijkt telkens maar een druppel op een hete plaat en bijgevolg niet erg nuttig. Het tegendeel is echter waar. Elke beetje helpt en is broodnodig. Onze huidige samenleving zit veel te complex in elkaar om een mirakeloplossing mogelijk te maken. Niemand kan de machinaties van onze maatschappij zomaar aanpassen. Daar is zelfs honderd dagen politieke moed kansloos tegen. Er bestaan te veel complexe systemen die te lang bestaan en op korte termijn winst opleveren, dat het onmogelijk lijkt om het tij te keren.

Het pijnpunt in de hele zaak is dat we zo gewoon zijn om ten koste van onze leefomgeving winst te maken, dat we niet meer door hebben dat het ons in werkelijkheid veel meer kost dan het opbrengt. We zijn vreemd genoeg jarenlang — eeuwenlang zelfs — zo naïef geweest te geloven dat er zoiets als economische groei bestaat. Die bestaat enkel dankzij het verval van het milieu. Velen van ons beseffen dat ondertussen wel. Er bestaan zelfs economen die van die wetenschap doordrongen zijn. Zo pleit Roefie Heuting al jaren om het BNP (Bruto Nationaal Product) te vervangen door het DNI (Duurzaam Nationaal Inkomen). Ik durf echter te betwijfelen of Heuting dat zelf nog zal meemaken

Een mens zou van minder neerslachtig worden. En net daarom is een initiatief als dit een welkome opsteker. Voor de mensen die iets voor ons klimaat willen doen, is het alvast een hart onder de riem. In voel me al veel minder alleen. Uiteindelijk moet de mentaliteit van de mensen veranderen. Een goed voorbeeld kan soms wonderen doen.

Bedankt Low Impact Man!

Volgende Pagina »

Blog op Wordpress.com.