Arq zoekt via Ecocho

Doorgaans hou ik niet zo van bedrijven die te groot worden. Want daar hangt altijd macht aan vast, veel macht. Bij Google is het uiteraard niet anders. Moeilijkheid is dat Google wel heel wat fantastische zaken in de aanbieding heeft, en nog gratis ook. Naast hun zoekmachine bieden ze fantastische diensten in de vorm van een Google account. Daaronder kan je heel wat nuttige diensten verzamelen zoals een kalender, wegenkaarten, een fotodatabase, een plek om tekstdocumenten te stockeren en de onmisbare GoogleReader waarmee je al je favoriete blogs op één plek kan volgen. En je kan uiteraard je favorieten (bookmarks) in je Googleaccount bewaren. Daarnaast kan je allerlei leuke, interessante en simpelweg onnozele widgets activeren. Het maakt je online leven een stuk efficiënter en leuker.

Je zou bij dat alles haast vergeten andere zoekmachines in overweging te nemen. Door in te spelen op de bezorgdheid over ons klimaat, wil Yahoo wat tegengewicht inbrengen. Als je hun nieuwe zoekmachine ecocho gebruikt, draag je bij elke zoekactie bij aan het planten van bomen. Elke duizend zoekacties leveren twee bomen op. Op die manier binden we de strijd aan tegen het teveel aan CO2.

Het leuke is dat je zelfs kan volgen waar bomen worden geplant. Wil je meer weten, lees er alles over op de ecocho site. Of beter: installeer vandaag nog ecocho als je standaard zoekmachine!

Binnenkort is’t bioweek

Met onderstaand filmpje worden we aangespoord deel te nemen aan de bioweek:

Grappig bedoeld allemaal. Maar als lichte ‘milieufreak’ vraag ik me meteen af wat nu de beste manier is om aan de bioweek deel te nemen: de tractor? Of toch maar die kleine citroën? Een tractor lijkt me niet de meest milieuvriendelijke manier om aan de bioweek deel te nemen! Zelfs niet voor zo’n ‘flashy’ moderne bioboer. Kon men niets beters verzinnen?

En dat terwijl je tijdens de bioweek verschillende leuke fietstochten kan maken. Het vervoermiddel bij uitstek om van de bioweek een echte uitstap te maken. Op de web site staat een mooi overzicht van allerlei geweldige bioweekactiviteiten. Al vrees ik dat de fietstochten nog niet aan de kinderen besteed zijn. Dus houden we het bij een biomarkt en een bezoekje aan een biobedrijf. Wat precies moeten we nog uitvissen met de agenda erbij. Maar deelnemen zullen we, dan weten we meteen of die bioboeren echt zo flitsend zijn.

Blij worden van Electrabrol

Afgelopen zaterdag was ik ’s morgens in één klap goedgeluimd. Uit een studie van de Creg (Commissie voor de Regulering van Elektriciteit en Gas) blijkt Electrabel ruim een miljard (!!!) euro aan CO2 emissierechten (gratis verkregen, kan iemand me dát eens uitleggen!) aangerekend te hebben aan bedrijven. Ik was op slag blij dat ik daar geen klant meer ben. En het is alweer een reden voor degenen die wel klant zijn om Electrabel/Suez te laten vallen als een baksteen.

Veel bedrijven hebben grote hoeveelheden energie nodig en zijn daardoor afhankelijk van Electrabel, tot op heden de enige speler op de markt die aan die vraag kan voldoen. Electrabel profiteert dus schandelijk van die situatie. De enige reden waarom Electrabel die emissierechten niet doorrekent aan hun particuliere klanten is pure schrik. Steeds meer mensen schakelen over naar een degelijke energieleverancier met een gezonde visie op ondernemen, klantvriendelijkheid en niet te vergeten ons milieu. Gelijk hebben ze! Er zijn ondertussen genoeg spelers op de (particuliere) markt om de hegemonie van Electrabel te kraken. Laten we dat dan maar doen ook.

Wie voor groene stroom kiest, kan terecht bij Greenpeace om de juiste keuze te maken! Omdat Pixie en ik met gas verwarmen hebben we Lampiris gekozen vanwege hun volledig groene aanbod (Ecopower en Wase wind leveren enkel elektriciteit).

Ik sluit me dus volledig aan bij wat Matthias Van Wijnendaele zegt:

Electrabel is niet groen, niet democratisch en niet goed voor de Belgische economie. Het is jouw beslissing!

Vaatwas dilemma

Een duurzaam leven met aandacht voor onze leefwereld is wat we nastreven. Eenvoudig is dat niet altijd. Neem bijvoorbeeld het dagelijks weerkerende afwassen. Ik ken haast niemand die dat nog met de hand doet. Het is nu eenmaal een tijdrovend werk en leuk of boeiend kan je het bezwaarlijk noemen. In het beste geval zullen sommige mensen erkennen dat samen afwassen een uitstekende gelegenheid is om wat bij te praten. Eerlijk gezegd praat ik liever op een gezellige manier bij, met een glaasje wijn of zo.

Behalve het feit dat het geen aangenaam werk is, ken ik ook geen duidelijke wetenschappelijke studies die aantonen of met de hand afwassen beter is voor het milieu dan met een vaatwasmachine. Daarvoor zijn er wat te veel factoren die een rol spelen bij het afwasgebeuren. Hoeveel water gebruik je precies als je met de hand afwast? Hoe heet laat je dat water worden? Hoe warm je dat water op? Gebruik je leidingwater of regenwater? Gebruik je een verantwoord wasmiddel? Gebruik je veel wasmiddel? Wacht je tot je een grote afwas hebt? Doe je na elke maaltijd een kleine afwas? Enzovoort, enzovoort…

Volgens Michael Reynolds, de uitvinder van het earthship, is verstandig afwassen met de hand veel beter dan met een machine. Als je, zoals het bij een earthship hoort, zelf voor je elektriciteit instaat (zonder koppeling aan het elektriciteitsnet) dan kan ik daar best inkomen. Bij een earthship gebruik je voor de vaat gezuiverd regenwater en laat je het vuile water in een plantenbak lopen. Bij elke afwasbeurt geef je dus meteen je kostbare planten water (over nuttige tijdsbesteding gesproken!). Het water wordt opgewarmd met een zonneboiler waardoor het energieverbruik tot een minimum kan herleid worden.

Dat klinkt allemaal wel mooi, maar Michael Reynolds is niet met Pixie getrouwd. Pixie ziet met de hand afwassen namelijk helemaal niet zitten. Geef haar eens ongelijk!

In december 2006 liep het mis met onze vaatwasser. De pomp deed het niet meer zodat het water in de machine bleef staan. Zo krijg je geen propere vaat, geloof me. Een beetje uit idealisme maar vooral uit nood zijn we toen terug overgeschakeld op handmatig afwassen. Dankzij Michael Reynolds voelde ik me daar best goed bij. Uiteindelijk hebben we dat vooral uit luiheid meer dan een half jaar volgehouden (uit luiheid omdat we te lui waren een nieuwe vaatwasser te zoeken). Uiteindelijk hebben we toch een vaatwasser in huis gehaald, en daar heb ik nog geen spijt van gehad.

Want in die periode van handwassen ben ik begonnen met het noteren van ons maandelijks water en energieverbruik. Achteraf bekeken blijkt dat we nu minder water verbruiken dan in die periode. Ligt dat alleen aan de vaatwasser? Moeilijk te zeggen, maar we verbruiken in elk geval niet méér water en niet méér elektriciteit. Het is dus vast niet slechter voor het milieu en het is beter voor onze tijd!

Ik laat verder onderzoek over aan de Low Impact Men van deze wereld…

Heksenkind

Vorige maand hebben we Heksenkind van Monica Furlong voorgelezen aan kleine Arq (ondertussen zes en een half jaar oud). Enigszins verrassend was hij al snel helemaal weg van de avonturen van Leana die wordt opgevangen door Juniper. Dat Juniper een Doran is, een goedaardige heks, verklaart wellicht een en ander. Toch is het een mooie prestatie dat zo’n klein ventje dit boek al goed kan volgen. Met de leeftijdscategorie van 12 tot 15 jaar, was het toch even afwachten wat hij ervan zou vinden. Op de uitgave als luisterboek staat als leeftijd 10+.  We hebben het boek vroeger zelf gelezen en vonden die leeftijdsaanduiding er wel naast zitten. Dat is bij deze gebleken. Of hij het allemaal goed begrepen heeft, valt moeilijk uit te maken.

Hoewel. Met Colman, het vervolg op Heksenkind, loopt het niet zo’n vaart. Na enkele bladzijden wordt het duidelijk dat hij heel wat vragen begint te stellen. En na enkele leesbeurten besluiten we er toch mee op te houden. Zo blijkt maar dat het erg moeilijk blijft om het niveau van zo’n kinderen in te schatten. De beste manier is om het eens te proberen.

We zijn niet weinig trots dat kleine Arq al zo aandachtig kan luisteren naar zulke lange verhalen. En het is ook voor ons wel iets prettiger dan die eindeloze herhalingen van Jip en Janneke waar kleine Pixie (drie en een half) voorlopig nog aan toe is.